ابعاد جامعه شناختی و روان شناختی مراسم اربعین حسینی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابعاد جامعه شناختی و روان شناختی پدیده پیاده روی اربعین حسینی، با رویکردی ترکیبی (مروری، میدانی و تحلیلی) انجام شد. داده های میدانی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ زائر گردآوری و با روش تحلیل مضمون مورد پردازش قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن است که این مراسم در بعد جامعه شناختی، منجر به تقویت انسجام و همبستگی اجتماعی (مکانیکی و ارگانیک)، خلق سرمایه اجتماعی بی نظیر و نهادسازی خودجوش می شود. از منظر روان شناختی، این رویداد با مکانیسم های معنابخشی، کاتارسیس عاطفی، افزایش تاب آوری و تقویت امید جمعی، به ارتقای سلامت روان زائران می انجامد. این مطالعه نتیجه می گیرد که اربعین به مثابه یک «نهاد اجتماعی-معنوی» کارکردی، پاسخی جامع به نیازهای جهان پراضطراب معاصر است.

کلیدواژه ها:

پیاده روی اربعین ، تحلیل مضمون ، همبستگی اجتماعی ، معناجویی ، تاب آوری.