بررسی رابطه سرمایه روان شناختی مدیران با اثربخشی آموزش با نقش تحلیل گر تاب آوری سازمانی در مدارس ابتدایی ناحیه ۱ شهرستان ارومیه در سال ۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سرمایه روان شناختی مدیران با اثربخشی آموزش با نقش میانجی تاب آوری سازمانی در مدارس ابتدایی ناحیه ۱ شهرستان ارومیه در سال ۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی بود که با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۱۰ نفر از مدیران مدارس ابتدایی ناحیه ۱ ارومیه بود که با توجه به محدود بودن جامعه، روش سرشماری به کار گرفته شد و در نهایت ۹۶ پرسشنامه قابل تحلیل جمع آوری گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سرمایه روان شناختی (امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری فردی)، پرسشنامه تاب آوری سازمانی مدارس و پرسشنامه اثربخشی آموزش بود. روایی ابزارها با نظر خبرگان و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه روان شناختی مدیران تاثیر مثبت و معناداری بر اثربخشی آموزش دارد (۰. ۳۱β =). همچنین سرمایه روان شناختی مدیران تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری سازمانی داشت (۰. ۶۲β =) و تاب آوری سازمانی نیز به طور مستقیم بر اثربخشی آموزش موثر بود (۰. ۴۶β =). آزمون نقش میانجی نشان داد که تاب آوری سازمانی نقش میانجی جزئی در رابطه بین سرمایه روان شناختی مدیران و اثربخشی آموزش ایفا می کند. مقدار ضریب تعیین نشان داد که ۵۴ درصد از واریانس اثربخشی آموزش توسط سرمایه روان شناختی و تاب آوری سازمانی تبیین می شود. در مجموع، یافته های پژوهش حاکی از آن است که تقویت سرمایه روان شناختی مدیران در کنار ارتقای تاب آوری سازمانی مدارس، نقش مهمی در بهبود اثربخشی آموزش دارد. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی مدیران مدارس ابتدایی با تمرکز بر توسعه مولفه های سرمایه روان شناختی و ایجاد ساختارهای سازمانی تاب آور طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، تاب آوری سازمانی ، اثربخشی آموزش ، مدیران مدارس ابتدایی ، مدل سازی معادلات ساختاری.