تحلیل نقش بازخورد تاملی مربیان کارورزی در توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان آینده با رویکرد یادگیری تجربی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش بازخورد تاملی مربیان کارورزی در توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان آینده با رویکرد یادگیری تجربی انجام شد. با توجه به شکاف موجود میان آموزش های نظری دانشگاهی و موقعیت های واقعی کلاس درس، بازخورد تاملی به عنوان سازوکاری موثر برای معنا بخشی به تجربه های عملی و ارتقای یادگیری حرفه ای دانشجومعلمان مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از حیث روش، مبتنی بر تحلیل مضمون بوده و داده ها از طریق مرور هدفمند و تحلیل نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با کارورزی معلمان، یادگیری تجربی و ممارست تاملی گردآوری شده است. فرایند تحلیل داده ها طی مراحل کدگذاری اولیه، سازمان دهی مضامین فرعی و استخراج مضامین اصلی انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بازخورد تاملی مربیان کارورزی با فعال سازی چرخه یادگیری تجربی کلب، نقشی بنیادین در تبدیل تجربه های عملی به یادگیری معنادار ایفا می کند. مضامین اصلی استخراج شده شامل بازخورد تحلیلی و گفت وگوی تاملی، پیوند نظریه و عمل، توسعه شایستگی های حرفه ای تدریس، تقویت شایستگی های شناختی و هیجانی و شکل گیری هویت حرفه ای معلمان آینده بود. همچنین نتایج بیانگر آن است که اثربخشی بازخورد تاملی وابسته به عواملی نظیر تداوم، تعامل دوسویه، ساختارمندی و زمان بندی مناسب آن است. بحث نظری یافته ها نشان داد که نتایج پژوهش با نظریه یادگیری تجربی کلب، سازنده گرایی اجتماعی ویگوتسکی و ممارست تاملی شون هم راستا بوده و نقش تعامل حرفه ای مربی–کارورز را در رشد شایستگی های معلمی برجسته می سازد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که بازخورد تاملی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در کیفیت بخشی به دوره های کارورزی، نقش تعیین کننده ای در تربیت معلمان آینده حرفه ای، تامل ورز و یادگیرنده مادام العمر دارد.

کلیدواژه ها:

بازخورد تاملی ، کارورزی معلمان ، یادگیری تجربی ، شایستگی های حرفه ای ، تربیت معلم.