بررسی رابطه فرهنگ نوآوری با یادگیری تیمی در مدارس غیردولتی شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه فرهنگ نوآوری با یادگیری تیمی معلمان در مدارس دولتی و غیردولتی شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شاغل در مدارس دولتی و غیردولتی شهرستان ارومیه به تعداد ۶۸۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی، تعداد ۲۴۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فرهنگ نوآوری و پرسشنامه یادگیری تیمی مبتنی بر مدل سنگه بود که روایی محتوایی آن ها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (فرهنگ نوآوری ۰/۹۱ و یادگیری تیمی ۰/۸۹) محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بین فرهنگ نوآوری و یادگیری تیمی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (=r ۰/۶۹p, <۰/۰۱). همچنین، تمامی مولفه های فرهنگ نوآوری شامل حمایت از نوآوری، ارتباطات باز، ریسک پذیری، مشارکت در تصمیم گیری و آزادی عمل با یادگیری تیمی رابطه معنادار داشتند که در این میان مشارکت در تصمیم گیری بیشترین سهم را به خود اختصاص داد. نتایج آزمون t مستقل حاکی از آن بود که میانگین فرهنگ نوآوری و یادگیری تیمی در مدارس غیردولتی به طور معناداری بالاتر از مدارس دولتی است. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فرهنگ نوآوری توانسته است ۵۰ درصد از واریانس یادگیری تیمی معلمان را تبیین کند. بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که تقویت فرهنگ نوآوری در مدارس، به ویژه از طریق افزایش مشارکت معلمان در تصمیم گیری و بهبود ارتباطات سازمانی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای یادگیری تیمی دارد. این نتایج می تواند مبنایی برای تصمیم گیری مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در راستای ایجاد مدارس یادگیرنده و نوآور باشد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ نوآوری ، یادگیری تیمی ، مدارس غیردولتی ، مدارس دولتی ، معلمان ، شهرستان ارومیه.