بررسی تاثیر سرمایه فکری بر مدیریت دانش با نقش میانجی یادگیری سازمانی در معلمان ابتدایی نازلو سال ۱۴۰۴

در دنیای آموزش معاصر، سرمایه فکری به عنوان یکی از مهم ترین دارایی های نامشهود مدارس، نقشی اساسی در شکل گیری و توسعه مدیریت دانش ایفا می کند. با این حال، بهره برداری موثر از سرمایه فکری بدون وجود سازوکارهای یادگیری سازمانی امکان پذیر نیست. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سرمایه فکری بر مدیریت دانش با نقش میانجی یادگیری سازمانی در میان معلمان ابتدایی نازلو در سال ۱۴۰۴ انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است که با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی منطقه نازلو بود که نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سرمایه فکری، یادگیری سازمانی و مدیریت دانش بود که روایی صوری و محتوایی آن ها توسط خبرگان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که سرمایه فکری تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری سازمانی و مدیریت دانش دارد. همچنین، یادگیری سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر مدیریت دانش معلمان دارد. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری بیانگر آن است که یادگیری سازمانی نقش میانجی معناداری در رابطه بین سرمایه فکری و مدیریت دانش ایفا می کند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که تقویت سرمایه فکری معلمان، در کنار بستر سازی برای یادگیری سازمانی، می تواند به عنوان راهبردی اثربخش در بهبود مدیریت دانش و ارتقای عملکرد آموزشی مدارس ابتدایی مورد توجه مدیران و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، مدیریت دانش ، یادگیری سازمانی ، معلمان ابتدایی ، نازلو.