بررسی رابطه خودکارآمدی فناورانه معلمان با اثربخشی آموزش مجازی در مدارس ابتدایی ناحیه یک شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودکارآمدی فناورانه معلمان با اثربخشی آموزش مجازی در مدارس ابتدایی ناحیه یک شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است که به شیوه پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی ناحیه یک شهرستان ارومیه بود که بر اساس فرمول کوکران، تعداد ۱۶۲ نفر به عنوان نمونه و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد خودکارآمدی فناورانه معلمان و پرسش نامه اثربخشی آموزش مجازی بود که روایی آن ها از طریق نظر متخصصان و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد (پایایی کل ۰. ۹۲). داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و آزمون t مستقل تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین خودکارآمدی فناورانه معلمان و اثربخشی آموزش مجازی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (=r ۰. ۶۲p, <۰. ۰۱). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد خودکارآمدی فناورانه معلمان ۴۱ درصد از واریانس اثربخشی آموزش مجازی را تبیین می کند. بررسی مولفه ها نشان داد استفاده از ابزارها و پلتفرم های آموزشی بیشترین ارتباط را با خودکارآمدی فناورانه دارد. علاوه بر این، تفاوت معناداری در اثربخشی آموزش مجازی بین معلمان با سطح خودکارآمدی فناورانه بالا و پایین مشاهده شد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد ارتقای خودکارآمدی فناورانه معلمان می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت و اثربخشی آموزش مجازی در مدارس ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی فناورانه ، اثربخشی آموزش مجازی ، معلمان ابتدایی ، فناوری آموزشی ، آموزش آنلاین.