نقش خلافت عباسی در تاریخ نگاری اسلامی تا پایان قرن چهارم ه.ق

مطالعه دانش تاریخ نگاری در عصر عباسیان تا پایان قرن چهارم ه.ق نقطه عطفی در تاریخ نگاری اسلامی به شمار می آید. صرف نظر از تاکید قرآن و نیاز به سیره، آشنایی مسلمانان با میراث تمدن های دیگر و گسترش ترجمه و خوانش متون مختلف به کانون های نوپدید جهان اسلام در دوره عباسیان باعث شد تا تاریخ نویسی به مثابه علمی ارزنده و قابل توجه محافل علمی قرار گیرد. هدف از نگارش این مقاله دستیابی به روند پیشرفت تاریخ نگاری اسلامی از سده های اول قرون اسلامی تا پایان سده چهارم ه.ق است که جستار حاضر با روش توصیفی-تحلیلی بر پایه بازخوانی متون معتبر و بررسی نقش آفرینی، مداخله و پیوند دستگاه خلافت عباسی با جریان تاریخ نویسی اسلامی و معرفی تاریخ نگاران مسلمان در عصر عباسی دریافته است که خلفای عباسی در زمینه تراجم، احوال، تاریخ عمومی، فتح نگاری و دیگر فروع تاریخ نویسی علاقه مند بوده اند و تاریخ نگاران را به ثبت این وقایع تشویق کرده اند. همین اقدام آنان منجر به پدید آمدن آثار فاخر مثل سیره رسول الله، تاریخ طبری و... گردید.

کلیدواژه ها:

تاریخ نگاری ، اسلامی ، عباسیان ، مورخان ، قرن چهارم ه.ق