اثر بخشی تاب آوری روانی بر بخشش و رضایت جنسی و رضایت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی تاب آوری روانی بر بخشش، رضایت جنسی و رضایت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی انجام شد. خیانت زناشویی یکی از تنش زاترین رویدادهای زندگی مشترک است که می تواند پیامدهای عمیق روان شناختی، عاطفی و جنسی برای زنان به همراه داشته باشد. کاهش اعتماد، افزایش خشم و کینه، افت رضایت زناشویی و اختلال در روابط جنسی از مهم ترین پیامدهای این تجربه آسیب زا محسوب می شوند. تاب آوری روانی به عنوان توانایی فرد در سازگاری مثبت با شرایط دشوار و بازگشت به تعادل روانی، می تواند نقش مهمی در بهبود پیامدهای منفی خیانت ایفا کند. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر … در سال … بود که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش در برنامه آموزش تاب آوری روانی طی چند جلسه منظم شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوری، پرسشنامه بخشش، پرسشنامه رضایت جنسی و پرسشنامه رضایت زناشویی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش تاب آوری روانی تاثیر معناداری بر افزایش بخشش، رضایت جنسی و رضایت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی دارد. زنان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معناداری در احساسات منفی و افزایش معناداری در سازگاری عاطفی و کیفیت رابطه زناشویی نشان دادند. یافته ها حاکی از آن است که تقویت تاب آوری روانی می تواند به عنوان مداخله ای موثر در فرآیند ترمیم رابطه زناشویی پس از خیانت مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس، پیشنهاد می شود مشاوران و درمانگران خانواده از آموزش تاب آوری روانی به عنوان بخشی از برنامه های درمانی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی بهره بگیرند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، بخشش ، رضایت جنسی ، رضایت زناشویی ، خیانت زناشویی ، زنان آسیب دیده.