الزامات چندبعدی و نظام مند ارتقای کیفیت آموزش در چارچوب تحولات ساختاری کارکردی نظام های آموزشی در حال گذار

نظام های آموزشی در حال گذار با مجموعه ای از تحولات ساختاری، کارکردی و فناورانه مواجه اند که کیفیت آموزش را به یکی از دغدغه های اصلی سیاست گذاران، مدیران آموزشی و پژوهشگران تبدیل کرده است. ارتقای کیفیت آموزش در چنین شرایطی، مستلزم نگاهی چندبعدی و نظام مند است که فراتر از اصلاحات سطحی، به بازاندیشی در اهداف، محتوا، روش های یاددهی یادگیری، ارزشیابی، نقش معلم، مدیریت مدرسه و تعامل آموزش با تحولات اجتماعی و فرهنگی بپردازد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و مروری، به تبیین الزامات چندبعدی ارتقای کیفیت آموزش در چارچوب تحولات ساختاری و کارکردی نظام های آموزشی در حال گذار می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که کیفیت آموزش محصول تعامل پیچیده میان سیاست های کلان آموزشی، ظرفیت های نهادی، شایستگی های حرفه ای معلمان، مشارکت ذی نفعان، بهره گیری هوشمندانه از فناوری و انطباق برنامه های درسی با نیازهای جامعه معاصر است. همچنین، غفلت از هر یک از این ابعاد می تواند اثربخشی اصلاحات آموزشی را کاهش داده و مانع تحقق یادگیری معنادار و پایدار شود. بر این اساس، اتخاذ رویکردی یکپارچه، انعطاف پذیر و مبتنی بر شواهد علمی، به عنوان پیش شرط اساسی ارتقای کیفیت آموزش در نظام های آموزشی در حال گذار مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزش ، نظام های آموزشی در حال گذار ، تحولات ساختاری ، تحولات کارکردی ، رویکرد نظام مند ، سیاست گذاری آموزشی