برآورد اثرات مالیات برعایدی سرمایه برمتغیرهای کلان اقتصادی و بازتوزیع درآمد

مالیات بر عایدی سرمایه به عنوان یکی از ابزارهای سیاست گذاری مالیاتی، نقش مهمی در تنظیم متغیرهای کلان اقتصادی و بازتوزیع درآمد ایفا می کند. این پژوهش با رویکرد مروری به بررسی اثرات این مالیات بر متغیرهایی نظیر تولید ناخالص داخلی، تورم، سرمایه گذاری، بازارهای مالی و دارایی ها، و همچنین تاثیر آن بر کاهش نابرابری درآمدی و عدالت اجتماعی می پردازد. نتایج نشان می دهد که مالیات بر عایدی سرمایه می تواند با کاهش فعالیت های سفته بازانه در بازارهای غیرمولد مانند مسکن و بورس، منابع را به سمت بخش های تولیدی هدایت کرده و به تثبیت قیمت ها و کاهش تورم کمک کند. این مالیات با اخذ مالیات از سودهای کلان دارایی ها، به کاهش شکاف طبقاتی و توزیع عادلانه تر ثروت در جامعه منجر می شود. با این حال، اثرات آن بر سرمایه گذاری و پس انداز به طراحی نرخ های مالیاتی و معافیت ها بستگی دارد. اجرای این مالیات در ایران با چالش هایی مانند نبود زیرساخت های نظارتی، فرار مالیاتی، و مقاومت های اجتماعی و اقتصادی مواجه است. این پژوهش پیشنهاد می دهد که برای افزایش اثربخشی، نرخ های مالیاتی باید به گونه ای طراحی شوند که تعادلی بین تشویق سرمایه گذاری مولد و کاهش نابرابری ایجاد کنند. همچنین، تقویت زیرساخت های اطلاعاتی و شفافیت مالی برای کاهش فرار مالیاتی ضروری است. در نهایت، این مطالعه بر لزوم تحقیقات بیشتر در زمینه اثرات بلندمدت این مالیات و مدل سازی نرخ های بهینه تاکید دارد تا سیاست گذاران بتوانند از این ابزار برای تحقق اهداف اقتصادی و اجتماعی بهره ببرند. این پژوهش با ارائه دیدگاهی جامع، به درک بهتر نقش مالیات بر عایدی سرمایه در اقتصاد ایران کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مالیات بر عایدی سرمایه ، متغیرهای کلان اقتصادی ، بازتوزیع درآمد ، نابرابری درآمدی ، سفته بازی