مروری بر تاثیر دیجیتالی سازی منابع انسانی بر مدیریت سبز سازمان ها: فرصت ها، راهبردها و چالش ها

دیجیتالی سازی منابع انسانی (Digital HRM) و مدیریت منابع انسانی سبز (Green HRM) به عنوان دو رویکرد نوین در مدیریت سازمانی، در سال های اخیر توجه زیادی از سوی پژوهشگران و مدیران به خود جلب کرده اند. ترکیب این دو مفهوم، یعنی بهره گیری از فناوری های دیجیتال در راستای اهداف زیست محیطی، فرصت های ارزشمندی برای ارتقای عملکرد پایدار سازمان ها فراهم می کند (Sidique & Pereira, ۲۰۲۳). مرور مطالعات نشان می دهد که دیجیتالی سازی منابع انسانی می تواند از طریق اتوماسیون فرایندها، هوش مصنوعی، و e-HRM به کاهش مصرف منابع، بهبود کارایی، و افزایش رفتار سبز کارکنان کمک کند (Norouzpour, ۲۰۲۳). در عین حال، پیاده سازی این رویکرد با چالش هایی مانند مقاومت کارکنان، هزینه های بالا، و نیاز به بازتعریف مهارت ها همراه است (Emerald Publishing, ۲۰۲۵). از منظر فرصت ها، دیجیتالی سازی HR به سازمان ها امکان می دهد تا با استفاده از داده های بزرگ و تحلیل پیشرفته، استراتژی های منابع انسانی را در جهت کاهش اثرات زیست محیطی طراحی کنند(Setyaningrum & Moafi, ۲۰۲۳). در سطح راهبردی، یکپارچگی GHRM با فناوری های دیجیتال به ارتقای زنجیره تامین سبز، افزایش تعهد کارکنان و تقویت عملکرد مالی سبز منجر می شود (Carballo-Penela et al., ۲۰۲۳). این مقاله با مرور بیش از ۳۵ منبع داخلی و خارجی، به بررسی فرصت ها، راهبردها و چالش ها در پیوند میان دیجیتالی سازی منابع انسانی و مدیریت سبز سازمانی می پردازد. نتایج نشان می دهد که آینده HR نیازمند رویکردی ترکیبی است که در آن فناوری های دیجیتال نه صرفا ابزاری برای کارایی، بلکه به عنوان محرکی برای تحول سبز و پایدار سازمان ها عمل کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی دیجیتال ، مدیریت منابع انسانی سبز ، پایداری سازمانی ، دیجیتالی سازی ، رفتار سبز کارکنان ، هوش مصنوعی