بررسی اهمیت شایستگی های ارتباطی و فرهنگی در پیاده سازی تحلیلگری منابع انسانی در بخش سلامت

تحلیلگری منابع انسانی تنها یک فرآیند فنی نیست، بلکه نیازمند توانایی برقراری ارتباط موثر با ذینفعان و درک ظرافت های فرهنگی سازمان است. این پژوهش با هدف بررسی اهمیت شایستگی های ارتباطی و فرهنگی در پیاده سازی تحلیلگری منابع انسانی در بخش سلامت انجام شد. بخش سلامت به دلیل ماهیت انسانی و چندفرهنگی خود، نیازمند تحلیلگرانی است که علاوه بر تسلط بر مهارت های فنی، قادر به ارتباط موثر و سازگار با فرهنگ سازمانی باشند. طرح پژوهش از نوع کیفی و به روش تحلیل مضمون بود؛ جامعه آماری شامل مدیران ارشد، کارشناسان منابع انسانی و متخصصان سلامت در سازمان های بیمه و درمان بود و با استفاده از نمونه گیری هدفمند، ۱۵ نفر از خبرگان انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و اسناد سازمانی گردآوری و با روش تحلیل محتوای استقرایی بررسی شدند. نتایج نشان داد که شایستگی ارتباطی همچون توانایی روایت گری داده ها، ترجمه فنی به زبان مدیریتی و مدیریت انتظارات ذینفعان، نقش حیاتی در انتقال نتایج تحلیلگری دارد. همچنین، شایستگی های فرهنگی نظیر درک ارزش های حرفه ای، احترام به تنوع فرهنگی کارکنان و توانایی سازگاری با هنجارهای سازمانی موجب افزایش اعتماد و کاهش مقاومت در برابر تغییرات مبتنی بر داده شدند. یافته ها تایید کردند که ترکیب بهینه شایستگی های ارتباطی و فرهنگی، شرط بنیادی برای پذیرش و بهره برداری موفق از تحلیلگری منابع انسانی در نظام سلامت است. در نتیجه پیشنهاد شد چارچوب توسعه تحلیلگران سلامت، آموزش های هدفمند در حوزه هوش فرهنگی و تعاملات ارتباطی میان حرفه ای را دربرگیرد.

کلیدواژه ها:

تحلیلگری منابع انسانی ، شایستگی ارتباطی ، شایستگی فرهنگی ، مدیریت منابع انسانی