بررسی ارتباط میان شاخص توده بدنی (BMI) و عملکرد عملیاتی آتش نشانان

سلامت جسمانی آتش نشانان نقش حیاتی در توانایی انجام وظایف سنگین و حساس عملیاتی دارد. یکی از شاخص های کلیدی وضعیت جسمانی، شاخص توده بدنی (BMI) است که می تواند با ظرفیت بدنی و عملکرد عملیاتی فرد ارتباط مستقیم داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط میان BMI و عملکرد عملیاتی آتش نشانان سازمان آتش نشانی کلان شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی آتش نشانان شاغل در ایستگاه های شهری شیراز در سال ۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۱۵۰ نفر انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد عملکرد عملیاتی و اندازه گیری شاخص توده بدنی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام گرفت. نتایج نشان داد که میان BMI و برخی شاخص های عملکرد عملیاتی مانند استقامت جسمانی، توانایی حمل تجهیزات سنگین و سرعت پاسخ دهی، رابطه معناداری وجود دارد. به ویژه آتش نشانانی که BMI بالاتر از حد طبیعی داشتند، در برخی وظایف نیازمند توانایی جسمانی بالا، عملکرد ضعیف تری نشان دادند. یافته ها همچنین نشان دادند که کاهش BMI به سمت محدوده سالم می تواند با بهبود عملکرد عملیاتی و کاهش خطرات ناشی از فشار جسمانی مرتبط باشد. این مطالعه اهمیت توجه به وضعیت جسمانی و مدیریت وزن آتش نشانان را در جهت افزایش ایمنی و کارایی عملیاتی برجسته کرد و پیشنهاد شد که برنامه های منظم پایش سلامت و ورزش های تخصصی در ایستگاه ها پیاده سازی شود. نتایج می توانند راهنمایی برای مدیران سازمان آتش نشانی و سیاست گذاران شهری در بهبود برنامه های ارتقاء سلامت و آماده سازی جسمانی نیروهای عملیاتی باشند.

کلیدواژه ها:

شاخص توده بدنی ، BMI ، عملکرد عملیاتی ، آتش نشانان ، سلامت جسمانی