اثربخشی آموزش انعطاف پذیری روانی بر کیفیت زندگی مردان دچار اضطراب

هدف: از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی آموزش انعطاف پذیری روانی بر روی کیفیت زندگی و سرمایه های روان شناختی مردان دچار اضطراب انجام شد. روش: پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. در این تحقیق از میان تمام مردان شهر تهران در سال ۱۴۰۳، ۳۰ مرد دچار اضطراب ۲۵ تا ۳۵ سال به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل به روش تصادفی جای داده شدند. هر کدام از اعضای گروه کنترل و آزمایش پرسش نامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۲۰۰۶) را به عنوان پیش آزمون پر کردند و سپس اعضای گروه آزمایش تحت آموزش انعطاف پذیری روانی در مدت ۸ جلسه ۱ ساعت قرار گرفتند و سپس هر دو گروه مجددا پرسش نامه ها را به عنوان پس آزمون تکمیل نمودند. تجزیه تحلیل نتایج با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس به وسیله نرم افزار spss نسخه ی ۲۳ انجام شد. نتایج حاصل از یافته های پژوهش نشان داد که آموزش انعطاف پذیری روانی بر روی کیفیت زندگی، تاب آوری، خودکارآمدی، امیدواری و خوش بینی مردان دچار اضطراب در سطح (۰۵/۰> p) اثربخش است؛ بنابراین نتیجه گیری می شود که آموزش انعطاف پذیری روانی بر روی کیفیت زندگی مردان دچار اضطراب اثربخش است.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روانی ، کیفیت زندگی ، اضطراب