بررسی واکنش ارقام مختلف گلرنگ به مگش گلرنگ (Acanthiophilus helianthi Rossi(Dip.,Tephritidae در تاریخ های متفاوت کاشت

مقدمه: گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) گیاهی است یکساله از تیره Compositae، با شاخ و برگ و جثه خاردار و ارتفاع 30 تا 150 سانتی متر که دانه های ان حاوی 30 تا 45% روغن می باشد. از گلرنگ علاوه بر روغن کشی، در صنایع غذایی، دارویی، رنگرزی و دامپروری استفاده می شود. در دنیا حدود 22 گونه حشره از راسته های دوبالان و سخت بالپوشان آفت گلرنگ هستند. بررسی ها نشان می د هد که 2 گونه مگس از خانواده Tephritidae آفت اصلی گلرنگ می باشد (Bhadauria et al.,1999). مگس گلرنگ حشره ای است به طول 4 تا 5 میلیمتر و عرص بدن با بالهای باز 10 تا 11 میلیمتر. رأس بالها دارای نقش و نار تیره رنگ است. زمستانگذرانی بصورت شفیره داخل غوزه های آلوده گلرنگ، تلخک و گلرنگ وحشی است. بالغین اواخر اردیبهشت در مزارع گلرنگ ظاهر و بلافاصله جفتگیری و زیر براکته تخمریزی می کنند که این زمان مصادف با دکمه دهی گلرنگ است. مهمترین علامت آلودگی به مگس گلرنگ جاری شدن شیرابه گیاهی در سطح غوزه است. طبق بررسی های باقری (1387) میزان آلودگی غوزه در اصفهان 29 درصد و خسارت دانه ها 25 درصد است.