ارزشیابی اساتید در آموزش عالی (ماهیت چالشها و راهکارها)

ارزشیابی اساتید در آموزش عالی فرایندی محوری برای ارتقای کیفیت تدریس، تقویت رشد فکری و بهبود روانشناسی شخصیت دانشجویان است. این پژوهش با رویکردی علمی مروری به بررسی ماهیت چالشها و راهکارهای بهبود ارزشیابی اساتید در ایران پرداخته و نقش آن را در توسعه مهارتهای شناختی و عاطفی تحلیل کرده است. ارزشیابی با ارائه بازخوردهای سازنده، تفکر انتقادی، حل مسئله و خودآگاهی را در دانشجویان و اساتید پرورش می دهد. روشهای ارزشیابی شامل بازخورد دانشجویی، خودارزیابی، ارزیابی همتایان و فناوری دیجیتال هر یک مزایای خاصی دارند اما با موانعی مواجه اند. سوگیری های روان شناختی مانند اثر هاله ای، نبود ابزارهای استاندارد، کمبود زیرساخت های فناوری و مقاومت فرهنگی دقت و اثربخشی ارزشیابی را کاهش می دهند. این چالش ها با محدود کردن کیفیت بازخورد، انگیزه یادگیری و خلاقیت دانشجویان را تضعیف کرده و مانع بهبود روشهای تدریس می شوند. برای رفع این موانع راهکارهایی مانند طراحی ابزارهای روان سنجی، استفاده از پلتفرم های دیجیتال آموزش، سوگیری زدایی و ترویج فرهنگ بازخورد پیشنهاد شده اند. این راهکارها با افزایش شفافیت و مشارکت کیفیت آموزش را ارتقا می دهند. ارزشیابی از طریق بازخوردهای دانشجویی و خودارزیابی مهارت های تحلیلی و اعتماد به نفس را تقویت کرده و با ارزیابی همتایان همکاری حرفه ای را ترویج می دهد. با این حال چالش های موجود رشد فکری و مهارت های شناختی را محدود می کنند. این مطالعه پیشنهاد می دهد که با تشکیل

کلیدواژه ها:

ارزشیابی اساتید ، آموزش عالی ، چالش ها ، راهکارها ، بازخورد ، مهارت های شناختی