رابطه بین حمایت اجتماعی و آسیبهای دوران کودکی با ایده پردازی خودکشی و ادراک از خود با نقش میانجی کیفیت خواب

هدف این پژوهش بررسی رابطه میان حمایت اجتماعی، آسیبهای دوران کودکی و افکار خودکشی و ادراک از خود با نقش میانجی کیفیت خواب بود. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل افراد ساکن اردبیل در سالهای ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۳۱۱ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های افکار خودکشی، ادراک از خود، هارتر حمایت اجتماعی، فیلیپس آسیبهای دوران کودکی فلیتی و کیفیت خواب پیتزبورگ بودند. نتایج نشان داد که: ۱. حمایت اجتماعی با افکار خودکشی رابطه منفی و معناداری دارد. ۲. حمایت اجتماعی با ادراک از خود رابطه منفی و معناداری دارد. ۳. حمایت اجتماعی با کیفیت خواب رابطه مثبت و معناداری دارد. ۴. کیفیت خواب با افکار خودکشی رابطه منفی و معناداری دارد. ۵. کیفیت خواب با ادراک از خود رابطه مثبت و معناداری دارد. ۶. کیفیت خواب نقش میانجی در رابطه میان حمایت اجتماعی و افکار خودکشی دارد. ۷. کیفیت خواب نقش میانجی در رابطه میان حمایت اجتماعی و ادراک از خود دارد. ۸. کیفیت خواب نقش میانجی در رابطه میان آسیبهای دوران کودکی و ادراک از خود دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهند که حمایت اجتماعی تاثیر مستقیم بر افکار خودکشی و علائم افسردگی دارد و همچنین از طریق کیفیت خواب و آسیبهای دوران کودکی به طور غیرمستقیم بر افکار خودکشی و ادراک از خود تاثیر گذار است.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، آسیبهای دوران کودکی ، کیفیت خواب ، افکار خودکشی ، ادراک از خود