اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در بهبود تحمل عدم قطعیت در مبتلایان به اضطراب فراگیر

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در بهبود تحمل عدم قطعیت و کاهش اضطراب در مبتلایان به اضطراب فراگیر انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مراکز روان درمانی بود که از بین آنها ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان ACT قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. برای جمع آوری دادهها از مقیاس تحمل عدم قطعیت (ICU) و پرسشنامه اضطراب فراگیر استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان ACT به طور معناداری موجب افزایش تحمل عدم قطعیت و کاهش اضطراب در گروه آزمایش شد (۰.۰۵ > p). این نتایج نشان میدهند که درمان ACT میتواند به عنوان یک روش موثر در کاهش اضطراب و بهبود تحمل عدم قطعیت در بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اضطراب فراگیر ، تحمل عدم قطعیت