بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش نشخوار فکری در افراد مبتلا به افسردگی اساسی

هدف از این پژوهش بررسی اثر بخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش نشخوار فکری در افراد مبتلا به افسردگی اساسی بود. افسردگی اساسی یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی است که با نشانه هایی مانند خلق، پایین بی انگیزگی، کاهش انرژی و به ویژه نشخوار فکری مزمن همراه است. نشخوار فکری به عنوان یک الگوی تفکر تکراری و منفی نقش مهمی در تداوم و تشدید افسردگی دارد. درمان پذیرش و تعهد به جای تمرکز بر تغییر محتوای افکار منفی، تلاش می کند انعطاف پذیری روان شناختی را افزایش داده و افراد را به سمت پذیرش افکار و احساسات ناخوشایند و حرکت به سمت ارزشهای شخصی سوق دهد. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل افراد مبتلا به افسردگی اساسی مراجعه کننده به مراکز روان درمانی در شهر تهران بود. نمونه ای ۳۰ نفری به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر گماشته شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان پذیرش و تعهد (ACT) قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و مقیاس پاسخهای نشخوار فکری (RRS) بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد به طور معناداری موجب کاهش نشخوار فکری و کاهش شدت افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. این یافته ها نشان می دهند که درمان پذیرش و تعهد از طریق افزایش پذیرش افکار منفی، بهبود ذهن آگاهی و کاهش اجتناب تجربی می تواند به کاهش نشخوار فکری در افراد مبتلا به افسردگی اساسی کمک کند.

کلیدواژه ها:

درمان پذیرش و تعهد ، نشخوار فکری ، افسردگی اساسی ، تحلیل کوواریانس ، افزایش پذیرش افکار منفی