تاثیر روش یادگیری ترکیبی مبتنی بر هوشهای زبانی و منطقی-ریاضی گارنر بر انگیزش پیشرفت و اشتیاق تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر بررسی بررسی تاثیر روش یادگیری ترکیبی مبتنی بر هوشهای زبانی و منطقی-ریاضی گارنر بر انگیزش پیشرفت و اشتیاق تحصیلی در سال تحصیلی ۰۳-۱۴۰۲ است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی یا طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان اردبیل با تعداد ۳۶۹۵ نفر تشکیل می دادند. حجم نمونه این پژوهش ۳۰ نفر (۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر کنترل که به شیوه در دسترس انتخاب شد و آنها به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند) ابزار گردآوری اطلاعات دو پرسشنامه انگیزش پیشرفت و اشتیاق تحصیلی بودند که آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر هوشهای زبانی و منطقی-ریاضی گارنر طی ۸ جلسه ۳۰ دقیقه ای در مدارس شهرستان اردبیل در میان گروه آزمایش اجرا و گردید که در این میان گروه کنترل آموزشی را دریافت نکرد و در طی دو مرحله پس ازمون و پیش آزمون نمرات انگیزش پیشرفت اشتیاق تحصیلی اندازه گیری گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر هوشهای زبانی و منطقی-ریاضی گارنر بر افزایش انگیزش پیشرفت و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان اردبیل موثر می باشد (۰.۰۱>P). در نتیجه، آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر هوش های زبانی و منطقی-ریاضی گارنر به عنوان یک مهارت برای دانش آموزان می تواند باعث ارتقای انگیزش پیشرفت و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، انگیزش ، پیشرفت ، اشتیاق ، تحصیلی ، شهرستان اردبیل