بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بی رمقی زناشویی زنان خیانت دیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر روی بیرمقی زناشویی زنان خیانت دیده بود. این پژوهش به لحاظ روش پژوهش از نوع کمی و نیمه آزمایشی با بهره گیری از طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش شامل کلیه ی زنان خیانت دیده مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر سنندج در نیمه اول سال ۱۴۰۲ بودند که که از میان آنها ۴۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ۲۰ نفر در گروه اکت و ۲۰ نفر در گروه گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند. جلسات گروه درمانی رویکرد اکت به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای با توالی هر هفته دو جلسه به شیوه گروهی برای زنان خیانت دیده گروه آزمایش اجرا شد و زنان گروه گواه هیچ درمانی دریافت نکردند ابزار پژوهش هم شامل پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز بود و داده ها با استفاده از نرم افزار ۲۲ SPSS در سطوح توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت که در آن متناسب با سطح سنجش متغیرها از آمارهای توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر بی رمقی زناشویی زنان خیانت دیده اثر بخش است (۰/۰۱>p).

کلیدواژه ها:

زنان خیانت ، دیده بی رمقی ، زناشویی ، درمان اکت