رابطه رفتار والدین بر مسئولیت پذیری فرزندان

خانواده مهمترین نهاد تربیتی جامعه و نخستین پرورشگاه فرد محسوب می شود. بیان هر سخنی درباره تربیت فرزندان بدون توجه به نقش حیاتی ناقص است. عملکرد خانواده به زمینه هایی مانند خانواده در هماهنگی با تغییرات، حل تعارض ها و تضاد ها، همبستگی بین اعضا، موفقیت در اعمال الگوهای انضباطی، رعایت حد و مرز بین افراد و اجرای مقررات و اصول بر این نهاد با هدف حفاظت از کل سیستم خانواده بستگی دارد. تصمیماتی که آنان در این دنیای پیچیده به سوی زندگی بارور و رضایت بخش رهنمون کند، انسان های امروز بیش از پیش نیازمند پذیرش مسئولیت برای زندگی و سرنوشت خود هستند و این امر میسر نمی شود مگر اینکه مبنای آموزش و پرورش آنها مبتنی بر افزایش درک کودکان و نوجوانان در مورد نقش خود آنها به تعیین سرنوشت و ساخت کیفیت زندگی شان باشد و برای رسیدن به این هدف سعی و کوشش و برنامه ریزی دقیق لازم است. پژوهش های وسیعی در زمینه برخورد والدین به فرزندانشان صورت گرفته حاکی از آن است که روش های تربیتی، الگوهای رفتاری و واکنش های والدین که تحت عنوان شیوه های فرزندپروری که مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، رفتار والدین ، فرزندان