اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش فرسودگی و خود پنداره تحصیلی و اختلالات رفتاری دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری اختصاصی به رفتارهای پر خطر

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش فرسودگی و خود پنداره تحصیلی و اختلالات رفتاری دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری اختصاصی به رفتارهای پر خطر بود. روش پژوهش حاضر با توجه به اهداف و فرضیه های آن از نوع نیمه آزمایشی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه (کنترل) می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری اختصاصی مشغول به تحصیل در مدارس مقطع متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که آمار تقریبی آنها ۶۵۰۰ نفر گزارش شده است. روش نمونه گیری این پژوهش به صورت در دسترس بود. شامل ۲۰ نفر بودند و تجزیه و تحلیل اطلاعات ابتدا به صورت توصیفی می باشد که شامل میانگین، انحراف معیار و ... و در بخش دوم برای آزمون فرضیه ها از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره کواریانس (MANCOVA) استفاده شده و برای این منظور از نرم افزار آماری SPSS بهره گرفته شده است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران، اختلال رفتاری، راتر رفتارهای پر خطر اقتباس از پرسشنامه ی مرکز پیشگیری از رفتارهای پرخطر و خودپنداره تحصیلی یس یسن چین استفاده شده است. فرسودگی تحصیلی و ابعاد آن شامل خستگی تحصیلی، بی علاقگی تحصیلی و ناکارآمدی تحصیلی و اختلالات رفتاری در دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری اختصاصی به رفتارهای پر خطر که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کردند کمتر از دانش آموزانی است که این درمان را دریافت نکردند و خودپنداره تحصیلی و ابعاد آن شامل خودپنداره تحصیلی، خودپنداره عمومی، خودپنداره آموزشگاهی و خودپنداره (غیر آموزشگاهی) در دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری اختصاصی به رفتارهای پر خطر که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کردند بیشتر از دانش آموزانی است که این درمان را دریافت نکردند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، فرسودگی تحصیلی ، خود پنداره ، تحصیلی ، اختلال یادگیری اختصاصی ، رفتارهای پر خطر