تاثیر ژنیتک و عوامل محیطی بر بروز علائم اختلالات سایکوتیک

مطالعات تجربی نشان می دهد که اختلالات روانپزشکی ناشی از تعامل پیچیده بین عوامل ژنتیکی و محیطی است. عوامل محیطی با تغییر مکانیسم های اپی ژنتیکی که بیان ژن را تنظیم می کنند و به پاتوژنز اختلالات روانپزشکی کمک می کنند با ژنوم تعامل دارند. این مقاله مروری روایتی است از این که چگونه عوامل محیطی اصلی در پاتوژنز اختلالات روانپزشکی رایج مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال افسردگی اساسی و اختلال اضطرابی نقش دارند. هدف از انجام این پژوهش این است که متوجه شویم ژن یا ژنتیک ژنوم محیط؛ اختلال روانی؛ اپی ژنتیکی؛ و تعامل عوامل محیطی به طور اپی ژنتیکی بر روی ژنوم اثر می گذارند تا بر پاتوژنز اختلالات روانپزشکی تاثیر بگذارند. عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت روان، استرس روان شناختی دوران بارداری مادر، فقر، مهاجرت، زندگی شهری، عوارض بارداری و تولد، سوء مصرف الکل و مواد، میکروبیوتا و عفونت های دوران بارداری و پس از تولد. این مقاله همچنین راه هایی را مورد بحث قرار می دهد که از طریق آن عواملی مانند داروها، روان درمانی، الکتروشوک درمانی و تمرینات بدنی به طور اپی ژنتیکی برای کاهش علائم اختلالات روانپزشکی در بیماران مبتلا عمل می کنند. این داده ها برای روانپزشکان بالینی و کسانی که در مورد پاتوژنز و درمان اختلالات روانپزشکی تحقیق می کنند اطلاعات مفیدی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

ژنتیک ژنوم ، محیط اپی ژنتیکی ، اختلال روانی