تاثیر تمرین تداومی با و بدون محدویت کالری در بیان ژن های آمیلوئید بتا و پروتئین های Tau در بافت مغز رت های نر پیر

زمینه و هدف: بیماری آلزایمر به عنوان شایعترین بیماری تحلیل برنده عصبی وابسته به سن منجر به تشکیل پلاک های آمیلوئیدی خارج سلولی متشکل از رسوب پروتئین آمیلوئیدی بتا در خارج سلول و رشته های درهم تنیده ی داخل نرونی متشکل از پروتئین های تائو می باشد. مواد و روش ها: تعداد ۳۶ سر رت نر پیر با توجه به معیارهای ورود (غذای یکسان، همگن بودن از نظر سن و وزن و شرایط نگهداری یکسان) به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، تمرین تداومی، گروه تمرین تداومی با محدودیت وگروه بدون محدودیت کالری تقسیم شدند. تمامی رت ها هشت هفته به¬صورت ۵ جلسه (۶ هفته، در مجموع ۳۰ جلسه) با دو هفته آماده سازی ۶۰ دقیقه ای شرکت داده شدند. محدودیت کالری بعد از بررسی تغذیه رت ها به مدت دو هفته، ابتدا کاهش ۳۰ درصد و سپس ۲۰ درصد در غذای مصرفی اعمال شد. اندازه¬گیری قد و وزن و بافت¬برداری از مغز ۲۴ ساعت پس از آخرین تمرین و با ۱۲ ساعت ناشتایی انجام گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین ۴ گروه مورد بررسی در بیان و ژن آمیلوئید بتا در بافت مغز رت های نر پیر وجود ندارد(۰۵/۰<p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از مطالعه به نظر می رسد، تمرین تداومی با و بدون محدودیت کالری نتوانسته است موجب تغییر معنی دار در هیچ یک از گروه های تمرینی بر بیان ژن تائو و ژن آمیلوئید بتا در بافت مغز رت های نر سالمند با نگاه پیشگیری از آلزایمرشود.

کلیدواژه ها:

سالمندی ، ژن تائو ، ژن آمیلوئید بتا ، تمرین تداومی ، محدودیت کالری