مسئله شناسی حریم منطقه کلانشهری تهران با روش PDIA" مسئله محوری تکرارشونده انطباق پذیر

مسئله محوری تکرار ششونده انطباق پذیر یک روش شناسی نوآورانه است که به اجرای برنامه ها و پروژه ها در بستر توسعه کمک می کند. این رویکرد مبتنی بر روش های جدید اجرای اقدامات عملی برای مسئله های پیچیده است و به نوعی پایه ای برای رویکرد مسئله محوری می باشد. سازمان ها و سیاست گذاران شهری در مقابل انواع مسئله های حل نشده احساس نوعی درماندگی می کنند، مسئله هایی که اغلب بودجه های کلان و طرح های بزرگی هم برای رفع آنها مصوب و اجرا شده ولی در عمل هیچ اتفاق خاصی که ناظر بر تعدیل یا کاهش ابعاد آن مسئله ها باشد رخ نداده است، مسئله ترافیک، آلودگی هوا، مسئله تامین آب، مسئله ساخت وسازهای غیررسمی، تصرف زمین، تغییر کاربری اراضی، مسئله از دست رفتن فضای تنفسگاهی شهرها، تعرض به اراضی حریم، مسئله درآمدهای ناپایدار و ... بخشی از مسئله هایی است که سازمانها و نهادهای سیاستگذار توسعه شهری در مقابل آنها تنها به ارائه گزارش تعداد جلسات برگزار شده، تعداد مصوبات، میزان بودجه اختصاص یافته، تعدا آرای قلع و تخریب و نظایر آن بسنده می کنند و تداوم این وضعیت، باقیمانده ظرفیت اجرایی سازمانها را نیز تحلیل می برد. رویکرد معرفی شده در این مقاله راهبردی است برای بازاندیشی در خصوص نحوه تعریف مسئله ها و اقدام برای تعدیل تدریجی آنها، البته همینجا باید گفت که وسعت این روش بسیار فراتر از حد ده ها مقاله می باشد. با اینحال سعی شده در حد مقدمه یک مسئله مهم مناطق کلانشهری ایران یعنی صیانت و توسعه پایدار حریم تهران مورد واکاوی قرار گیرد، و میزان اهمیت این رویکرد در تغییر نگاه نسبت به شناسایی و تعدیل مسئله های شهری معرفی شود. یافته های مقاله نشان می دهد که این رویکرد از ظرفیت بالایی برای شناسایی و تعدیل تدریجی مسئله های پیچیده مناطق کلانشهری را دارد و جا دارد که ضمن معرفی و آشنایی با این رویکرد، امکان سنجی آن در تغییر نگاه و شناسایی مسئله ها و تعدیل تدریجی آنها مورد بررسی های علمی و اجرایی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش مسئله محوری تکرارشونده انطباق پذیر ، حریم منطقه کلانشهری تهران ، مسئله های بدخیم