واکاوی مفهوم سکوت در حسابداری با رویکرد انتقادی، گفتمانی و اخلاقی

هدف این پژوهش، واکاوی مفهوم «سکوت» در حسابداری با رویکردی انتقادی، گفتمانی و اخلاقی است. برخلاف تلقی رایج از حسابداری به عنوان زبانی خنثی، شفاف و بی طرف، این مطالعه نشان می دهد که سکوت در گزارشگری مالی و زبان حسابداری، پدیده ای چندوجهی و ساختاری است که در بستر گفتمان های مسلط، روابط قدرت و منطق های تخصصی شکل می گیرد. سکوت می تواند در قالب حذف نظام مند اطلاعات اجتماعی و زیست محیطی، خاموش سازی شناختی افراد فاقد دانش فنی، یا نادیده گرفتن صداهای حاشیه ای در ساختارهای زبانی تجلی یابد. با تکیه بر نظریه های گفتمان انتقادی، اخلاق ارتباطی و تحلیل قدرت، مقاله حاضر نشان می دهد که سکوت، گاه شکلی از مقاومت سیاسی، گاه راهبردی حرفه ای، و گاه پیامد ناخواسته ساختارهای گزارشگری است. این مطالعه تاکید دارد که فهم و تحلیل سکوت، نه تنها برای ارتقای شفافیت و پاسخ گویی در حسابداری ضروری است، بلکه می تواند زمینه ساز شکل گیری حسابداری های بدیل، مشارکتی و اخلاق محور باشد. در پایان، بر لزوم بازاندیشی در زبان و ساختارهای نهادی حسابداری برای شنیده شدن صداهای حذف شده تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

سکوت در حسابداری ، قدرت ، پاسخ گویی ، حسابداری انتقادی ، اخلاق حرفه ای