مسئله خودآگاهی و فنا در عرفان اسلامی در گفتگو با فلسفه آگاهی معاصر

این تحقیق به تحلیل و مقایسه مفاهیم خودآگاهی و فنا در عرفان اسلامی و فلسفه آگاهی معاصر پرداخته است. خودآگاهی در عرفان اسلامی به عنوان فرایندی معنوی برای رسیدن به حقیقت الهی و فنا به عنوان نابودی خود فردی در مسیر اتحاد با خداوند مورد بررسی قرار می گیرد. در مقابل، فلسفه آگاهی معاصر خودآگاهی را به عنوان یک فرآیند شناختی در نظر می گیرد که در آن انسان به واسطه آگاهی از خود و جهان اطراف، قادر به درک عمیق تر از واقعیت می شود. این تحقیق با استفاده از روش تحلیلی-مقایسه ای به تحلیل متون کلاسیک عرفانی و متون فلسفی معاصر پرداخته و تفاوت ها و شباهت های این دو دیدگاه را بررسی کرده است. نتایج تحقیق نشان می دهند که با وجود تفاوت های عمده، هر دو رویکرد به دنبال درک عمیق تری از خود و حقیقت هستند. این تحقیق به گسترش مفاهیم خودآگاهی و فنا در هر دو حوزه کمک کرده و زمینه ساز پژوهش های آینده در این زمینه است.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، فنا ، عرفان اسلامی ، فلسفه آگاهی معاصر ، تحلیل تطبیقی