بررسی اختلال شخصیت پارانوئید در فروپاشی زندگی زناشویی زوجین

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ویژگی های اختلال شخصیت پارانویید در بروز تعارضات زناشویی و افزایش احتمال فروپاشی زندگی مشترک بود. با توجه به اهمیت خانواده در سلامت روانی و اجتماعی، شناخت عوامل شخصیتی موثر بر روابط زوجین می تواند به طراحی مداخلات موثر کمک کند. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و با رویکرد پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل زوج های دارای مشخص مرتبط با اختلال پارانویید در شهر الیگودرز بود که با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شخصیت (MCMI-III) و پرسشنامه رضایت زناشویی بود. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین ویژگی های پارانویید (بی اعتمادی، سوءظن مداوم و حساسیت به انتقاد) و میزان رضایت زناشویی رابطه منفی معناداری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که افکار پارانویید به طور معناداری توان پیش بینی تعارضات زناشویی و کاهش صمیمیت را دارند. زوج هایی که یکی از طرفین دارای سطح بالای ویژگی های پارانویید بودند، احتمال بیشتری برای تجربه اختلافات شدید و گرایش به جدایی نشان دادند. نتیجه گیری کلی پژوهش بیانگر آن است که اختلال شخصیت پارانویید نه تنها یک مشکل فردی، بلکه یک عامل تهدیدکننده برای پایداری روابط خانوادگی محسوب می شود. توجه به این ویژگی ها در فرآیند مشاوره و درمان زوجین، به ویژه از طریق مداخلات زوج محور و آموزش مهارت های ارتباطی، می تواند به کاهش پیامدهای منفی این اختلال کمک کند.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت پارانویید ، رضایت زناشویی ، تعارضات زوجین ، فروپاشی زندگی ، مداخلات زوج محور.