مقایسه سخت رویی، احساس تنهایی و کفایت اجتماعی در نوجوانان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل

هدف پژوهش حاضر مقایسه ی سخت رویی، احساس تنهایی و کفایت اجتماعی در میان نوجوانان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش گردآوری داده ها از نوع علی-مقایسه ای انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل با تعداد تقریبی ۲۴۰۰ نفر بود. نمونه پژوهش متشکل از ۵۰ نفر از دانش آموزان دختر و پسر بود که به شیوه ی نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. سپس به روش نمونه گیری در دسترس، در دو گروه کنترل و آزمایشی، هر یک شامل ۲۵ نفر (۲۵ پسر و ۲۵ دختر) جایگزین گردیدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه ی سخت رویی کوباسا و همکاران (۱۹۷۹)، پرسشنامه ی احساس تنهایی راسل، پیلوا و کورتونا (۱۹۸۰) و پرسشنامه ی کفایت اجتماعی فلنر (۱۹۹۰) استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون t مستقل به منظور بررسی برابری واریانس ها و مقایسه ی میانگین های مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سخت رویی و احساس تنهایی در میان نوجوانان دختر به طور معناداری بیشتر از نوجوانان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل بود، در حالی که کفایت اجتماعی در نوجوانان پسر بالاتر از نوجوانان دختر گزارش گردید.

کلیدواژه ها:

سخت رویی ، احساس تنهایی ، کفایت اجتماعی