تعیین سهم شوخ طبعی در پیش بینی فرسودگی شغلی و تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف تعیین سهم شوخ طبعی در پیش بینی فرسودگی شغلی و تاب آوری در معلمان دوره ابتدایی شهر قائمشهر سال ۱۴۰۳ می باشد. روش پژوهش مورد استفاده از نوع هدف بنیادی و از جهت روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه مورد مطالعه معلمان دوره ابتدایی شهر قائمشهر سال ۱۴۰۳ به تعداد حدودا (۶۰۰) می باشد. نمونه آماری منطبق بر جامعه آماری بر اساس جدول کرجسی و مورگان به تعداد (۲۳۴) به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شد جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های شوخ طبعی سادات خشوعی و همکاران (SHQ)، فرسودگی شغلی ماسلاچ و جکسون (MBI) و تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) استفاده شده است. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمون رگرسیون انجام شد. یافته ها نشان داد: شوخ طبعی در پیش بینی فرسودگی شغلی معلمان دوره ابتدایی شهر قائمشهر سهم معنی داری ندارند شوخ طبعی در پیش بینی تاب آوری در معلمان دوره ابتدایی شهر قائمشهر سهم مثبت و معنی داری دارند.

کلیدواژه ها:

شوخ طبعی ، فرسودگی شغلی ، تاب آوری