اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری زنان نابارور کاندیدای ای وی اف

ناباروری با تنیدگی شدید روان شناختی همراه است که نشخوار فکری یکی از مهمترین مکانیسمهای تشدید کننده آن بوده و درمان شناختی رفتاری میتواند پاسخی کارآمد برای اصلاح این الگوی فکری ناکارآمد باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری زنان نابارور کاندیدای ای وی اف انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان نابارور کاندیدای ای وی اف مراجعه کننده به کلینیکهای روانشناسی شهر ساری در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل میدهند. برای گروه آزمایش در طول ۱۲ جلسه هفته ای دو جلسه به مدت ۶۰ دقیقه درمان شناختی رفتاری اجرا شد ولی در این مدت به گروه گواه هیچ آموزشی ارائه نشد. نتایج نشان داد که تفاوتهای معنی دار بین گروه آزمایش و گروه کنترل در مولفههای نشخوار فکری شامل سردر گریبانی، سرزنش، خود نشخوار فکری علامت دار و درون گرایی وجود دارد. همچنین مولفه نشخوار فکری مرتبط با افسردگی نیز تفاوت معناداری نشان داد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که درمان شناختی رفتاری میتواند موجب کاهش نشخوار فکری در زنان نابارور کاندیدای ای وی اف شود که به این نکته منجر میشود از منبع افسردگی ناشی از نشخوار فکری کاسته گردد؛ بنابراین اجرای مداخلات مبتنی بر این رویکرد میتواند بهبود سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی این زنان را تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، درمان شناختی رفتاری