پژوهشی در کاربست معارف و مناسک دینی در تحکیم خانواده با تاکید بر ایمان

ایمان به معنای عمل به دین خدا که شامل تمام افعال انسان اعم از افعال عقل قلب و جوارح بدنی است نقش مهمی در ایجاد روابط مناسب میان اعضای خانواده و استمرار آن دارد و بی توجهی خانواده به باورهای دینی و ترک دستورات دینی سهم بسزایی در ایجاد ناهنجاری ها و مشکلات خانوادگی دارد. عنصر اساسی در استحکام و ثبات خانواده ها، ایمان و عمل اعضای خانواده به دستورات دینی و الهی است و پایبند نبودن به دستورات دینی باعث بی ثباتی و از هم پاشیدگی خانواده می گردد. لذا پژوهش در خصوص نقش ایمان مذهبی در پایداری و استحکام خانواده ضروری می باشد و هدف از انجام این تحقیق، رسیدن به مبانی استحکام بنیان خانواده و اثبات نقش موثر ایمان در استحکام بنیان خانواده است. استحکام بنیان خانواده نتیجه پر رنگ بودن ایمان در روابط بین همسران است. داده های این پژوهش به شیوه فیش نویسی کتابخانه ای گردآوری و به توصیفی، تحلیلی پردازش گردیده است و از نو پژوهش کاربردی می باشد. نتیجه پژوهش این است که در منابع دینی آموزه ها و دستورالعمل های اخلاقی برای رشد و تعالی در جنبه های فردی و اجتماعی و مادی و معنوی زندگی خانوادگی بیان شده است. بر اساس این منابع مهمترین باورهای دینی که خانواده را به یک خانواده کارآمد تبدیل می کند، عبارت اند از: ایمان به خدا؛ اعتقاد به رسالت، اعتقاد به امامت، اعتقاد به زندگی پس از مرگ (معاد). همچنین صبر، راستگویی، تکریم احترام متقابل مدارا با یکدیگر دلسوزی و مهربانی و مثبت اندیشی و خوش بینی، از مهم ترین آموزه ها و رفتارهای اخلاقی هستند که بر کارآمدی خانواده تاثیر مستقیم دارند.

کلیدواژه ها:

ایمان ، کاربست معارف ، دینی ، کاربست مناسک دینی ، تحکیم خانواده