واکاوی موانع اجتماعی آموزش دوگانه در مدارس ایران

این پژوهش با هدف واکاوی موانع اجتماعی آموزش دوگانه در مدارس ایران انجام شد. روش پژوهش از نوع مروری بوده و جامعه پژوهش شامل اسناد بالادستی کتب علمی و منابع معتبر آموزشی است. داده ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و تفسیری مورد بررسی قرار گرفتند تا ابعاد مختلف موانع اجتماعی نهادی و فرهنگی آموزش دوگانه شناسایی شود. یافته ها نشان دادند که نگرش سنتی خانواده ها به آموزش نظری و بی توجهی به آموزش های مهارتی، ضعف زیرساخت های نهادی و اجرایی در مدارس، ناهماهنگی میان نظام آموزشی و بازار کار، کمبود نیروی انسانی متخصص در اجرای آموزش دوگانه و جایگاه پایین آموزش های مهارتی در فرهنگ عمومی، موانع اصلی در مسیر تحقق این الگو هستند. علاوه بر این مقاومت ساختاری نظام آموزشی در برابر تغییر، تمرکزگرایی شدید در سیاست های آموزشی، ضعف در فرهنگ همکاری میان مدرسه و صنعت، نابرابری های اجتماعی و منطقه ای در دسترسی به آموزش دوگانه و نبود سیاست های حمایتی و انگیزشی برای دانش آموزان نقش مهمی در محدود کردن کیفیت و گستره اجرای آموزش دوگانه ایفا می کنند. این تحلیل نشان می دهد که تحقق آموزش دوگانه نیازمند اصلاح نگرش های فرهنگی، تقویت زیرساخت ها، تربیت نیروی انسانی متخصص، نهادینه سازی همکاری مدرسه و صنعت، کاهش تمرکزگرایی سیاست های آموزشی و طراحی بسته های حمایتی و انگیزشی برای دانش آموزان است تا فرصت های برابر و کیفیت بالای آموزش مهارتی و عملی در سراسر کشور فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

موانع اجتماعی آموزش دوگانه ، مدارس ایران