بررسی اثر پلی (وینیل)الکل نانولوله های کربنی کربوکسیله و غلظت پلیمر در محلول بر آب دوستی و شار غشاهای پلی (وینیلیدین فلوئورید)

در فرایندهای غشایی برای جداسازی آلاینده آلی از آب غشاهای پلی (وینیلیدین فلوئورید) (PVDF با وجود داشتن ویژگی های مناسب، به دلیل آبگریز بودن دچار گرفتگی و افت شار میشوند. در این پژوهش، برای بهبود ویژگیهای این نوع غشاها، افزودن پلی (وینیل الکل) (PVA) و نانولوله کربنی چندجداره (MWCNT) کربوکسیله به محلول PVDF در حلال DMF در فرایند قالب گیری محلولی بررسی شد. غشاها از نظر آب دوستی و میزان شار آب تراوش شده ارزیابی شدند. نتایج نشان داد PVA و MWCNT سبب افزایش آب دوستی و بهبود عملکرد شار غشا شدند. این یافته ها بیانگر نقش موثر افزودنیها در بهبود خواص سطحی و کارایی غشاهای PVDF است.