تاثیر اصلاح سطح نانوکریستالهای سلولز با پوسته های پلی آنیلینی بر مکان گزینی هوشمند آنها در فاز سخت نانوکامپوزیت پلی یورتان گرمانرم: تخمین نظری و سنجش دستگاهی

این پژوهش با هدف ایجاد قابلیت مکان گزینی هوشمند نانوکریستالهای سلولز (CNC) در فاز سخت (HS TU) و کنترل خواص نانوکامپوزیت از طریق اصلاح سطح CNC با پلی آنیلین (PANI) و سنتز نانوذرات CNC-PANI با مورفولوژی هسته-پوسته انجام شد. ارزیابی های نظری، میل ترکیبی قوی بین نانوذرات اصلاح شده و فاز HS را تایید کردند. نتایج آزمون DSC نشان داد که نانوذرات CNC-PANI برخلاف نانوذرات CNC با مکان گزینی در فاز HS موجب هسته گذاری و توسعه یک ساختار بلوری جدید با نقطه ذوب بالاتر (۱۹۰°C) می شوند. سهم بلورینگی جدید در نانوکامپوزیت های TPU/CNC-PANI ۰.۴ و ۲.۰ به ترتیب به ۴.۳۹ و ۸.۲۱٪ افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

جدایش فازی پلی یورتان ، نانوکریستال سلولز ، مورفولوژی هسته-پوسته ، مکان گزینی هوشمند