اثر عامل شبکه ای کننده پایه آب مبتنی بر واکنش دیلز آلدر بر خواص مکانیکی پلی یورتان های پایه آب

پلی یورتان های پایه آب به دلیل سازگاری زیست محیطی و تنوع کاربرد، جایگزین مناسبی برای سیستم های حلالی محسوب می شوند، اما محدودیت وزن مولکولی خواص مکانیکی آنها را تضعیف می کند. به همین منظور پلی استر پلی ال غیر اشباع (UPES) سنتز و همراه با IPDI، DMPA و BDO برای تولید WPU به کار رفت. سپس عامل شبکه ای پایه آب (WCr) دارای حلقه فوران در نسبتهای مولی ۱.۰، ۱.۲۵ و ۱.۵ به فرمول اضافه شد. آنالیزهای FTIR و HNMR تشکیل ساختارها را تایید کردند. آزمون محتوای ژل نشان داد WPC۱۲ با مصرف کمتر عامل پخت، عملکرد مکانیکی نزدیک به WPCr۳ داشته و حالت بهینه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

پلی یورتان پایه آب ، ساختار شبکه ای ، پیوند غیر اشباع ، دیلز-آلدر