تاثیر خصوصیات و ویژگی های شخصیتی پدر بر رشد شخصیتی فرزند

این مقاله به بررسی تاثیر ویژگی های شخصیتی و مشارکت پدر بر رشد روانی، اجتماعی و شناختی فرزندان می پردازد و اهمیت نقش پدر در تربیت کودکان را در زمینه های فرهنگی مختلف نشان می دهد. ویژگی های مثبت پدر مانند برونگرایی، سازگاری، گشودگی و وظیفه شناسی موجب افزایش اعتماد به نفس، مهارت های اجتماعی، موفقیت تحصیلی و ثبات رفتاری کودک می شود، در حالی که روان رنجوری والدین با مشکلات هیجانی و رفتاری مرتبط است. مشارکت فعال و مسئولانه پدر در رشد شناختی و عاطفی کودک نقش کلیدی دارد و کاهش حضور او پیامدهای منفی بر سلامت کودک دارد. تفاوت های فرهنگی و جنسیتی تاثیرگذاری ویژگی ها را تغییر می دهد؛ مثلا در جوامع جمع گرا سازگاری و وظیفه شناسی مهم تر و در جوامع فردگرا برونگرایی و گشودگی اهمیت دارد. وراثت ۴۰ درصد تفاوت های شخصیتی را توضیح می دهد، اما سبک های فرزندپروری نقش مهم تری دارند. این نتایج بر ضرورت آموزش و حمایت هدفمند از پدران تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ویژگی های شخصیتی پدر ، رشد شخصیت فرزند