اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری با استفاده از قصه خوانی بر اضطراب اجتماعی و شادکامی در دانش آموزان دختر مقطع ششم ابتدایی

هدف این پژوهش اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری با استفاده از قصه خوانی بر اضطراب اجتماعی و شادکامی در دانش آموزان دختر مقطع ششم ابتدایی بود. این دانش آموزان معمولا رفتارهای اجتنابی از خود بروز می دهند، مانند غیبت از مدرسه، احساس نارضایتی از محیط آموزشی و تاثیرات منفی بر فعالیت های خارج از مدرسه. اضطراب اجتماعی به معنای ترس شدید و واضح از خجالت یا ارزیابی منفی در طول تعاملات اجتماعی است. این اختلال به عنوان سومین علت شایع بیماری ها پس از افسردگی و وابستگی به الکل شناخته می شود. اختلالات روانی در جامعه شایع هستند و شیوع آن ها در طول زندگی به ۱۲ درصد می رسد. اضطراب اجتماعی به ویژه در سطوح زیر بالینی، شامل علائم ترس مفرط و اجتناب از موقعیت های اجتماعی و عملکردی است. شادکامی، که یکی از نیازهای روانی انسان است، به تازگی در حوزه روانشناسی سلامت به عنوان یک عامل مهم شناسایی شده و به طور ذهنی توسط افراد و در رشته های مختلف تعریف و درک می شود. تحقیقات نشان داده اند که بین مداخلات آموزشی و روانشناسی مثبت برای تقویت نقاط قوت و شادکامی دانش آموزان در فرهنگ های مختلف همبستگی وجود دارد. مدرسه شاد، محیطی است که در آن مدیریت، معلمان و دانش آموزان به نوآوری و خلاقیت اهمیت می دهند. درمان های موثری مانند آموزش شناختی، کارگاه های داستان گویی، و رفتار درمانی شناختی با تاکید بر مهارت های اجتماعی برای تشویق مشارکت اجتماعی برای افراد دارای اختلال شناختی ایجاد شده اند.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی-رفتاری ، قصه خوانی ، اضطراب اجتماعی ، شادکامی