ارزیابی کارایی روشهای استخراج سبز در بازیابی ترکیبات زیست فعال از پوست سیب و موز و تعیین پتانسیل آنتی اکسیدانی آنها

هدف از این مطالعه، مقایسه سیستماتیک کارایی روش های استخراج سبز شامل استخراج به کمک امواج اولتراسوند (UAE) و استخراج به کمک مایکروویو (MAE) با روش متداول ماسراسیون در بازیابی ترکیبات زیست فعال از پوست سیب (رقم رد دلیشز) و موز (رقم کاوندیش) بود. عصاره گیری با استفاده از اتانول ۷۰٪ انجام شد و شاخص های کیفی شامل محتوای فنول کل (TPC)، محتوای فلاونوئید کل (TFC) و فعالیت آنتی اکسیدانی (به روش های مهار رادیکال DPPH و قدرت احیاکنندگی آهن (FRAP ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که عصاره پوست سیب به طور معنی داری (p < ۰.۰۵) برتر از پوست موز بود. در میان روش های استخراج، اولتراسوند به عنوان کارآمدترین تکنیک شناسایی شد بالاترین مقادیر TPC (۴۹.۲۰ میلی گرم اسید گالیک بر گرم)، TFC (۲۸.۵۰ میلی گرم کوئرستین بر گرم) و فعالیت مهارکنندگی DPPH (۸۹%) برای پوست سیب به همراه داشت. روش مایکروویو نیز عمل کرد مطلوبی نشان داد و در آزمون FRAP برای پوست موز، نتایجی هم سطح با اولتراسوند ثبت کرد، در حالی که ماسراسیون کمترین بازده را داشت. آنالیز همبستگی، رابطه خطی مثبت و معنی داری (p < ۰.۰۵) بین محتوای فنولی و فعالیت آنتی اکسیدانی را تایید نمود. این یافته ها گواه پتانسیل بالای این ضایعات به عنوان منابع طبیعی آنتی اکسیدان و برتری روش اولتراسوند برای استخراج بهینه است.

کلیدواژه ها:

ضایعات کشاورزی ، استخراج ، امواج اولتراسوند ، مایکروویو ، پلی فنول ها ، فعالیت آنتی اکسیدانی