سیاحی در جستجوی صیاد (بررسی سفر جستجوگرانه شمس تبریزی با نگاهی به سفر در هنر نگارگری)

متن مقالات، پاره های طولانی از اندیشه های شمس تبریزی است که شناخت این صوفی و عارف را برای ما سهل تر می نماید. اکنون به لطف مقالات می دانیم شمس تبریزی در گذشته ی قبل از آشنایی با جناب مولانا چگونه زیستی داشته است؛ خانواده، دوستان و چه اساتیدی داشته است و همه اینها را به سفری با هدف جستجو و یافتن جان تبدیل می کند و با تهور، زمان کرونوژیکال را از زمان سفر جدا می کند. اکنون با جستجو در تکه های ظریف تجربیات شمس تبریزی از سفر می توانیم به درک برخی از هنرهای خاص کلامی و زبانی شمس تبریزی برسیم که در لایه های زیرین متن مقالات پنهان است و تنها با تاویل می تواند به آن دست یابیم. ما در گفته های شمس تبریزی، زمان را نمی یابیم و این نشان می دهد که مفهومی با عنوان یک زمان یا مکان برای او وجود نداشته است و گویی همیشه به جستجوی این سوال بوده است که چگونه به درون خود می توان سفر کرد. او به شناخت خود و شناخت دیگری از طریق سفر کردن می اندیشید. برای درک سفر نمودن شمس تبریزی باید سوار بر کاروان شتران شده از دشت چالدران و بازارهای تبریز سفر کنیم و از جاده ها و کاروانسراها عبور نمایم و از کوه های خراسان بگذریم و زانوی شتران خود را در قونیه و بر در کلاس درس جناب مولانا بر زمین بگذاریم تا فهم دلیل سفر نمودن بسیار شمس تبریزی را جدا از پیدا کردن مولانا بیابیم. گویی باید در تاریخ سفر، حرکت کنیم. این پژوهش قصد دارد به دلیل غائی سفر شمس تبریزی که لقب پرنده را گرفت و بی شمار منابع تصویری نگارگری پرداخته شده به سفر با نگاهی تازه تر بپردازد. این متن به روش کتابخانه ای و تحقیقی گردآوری گردیده است.

کلیدواژه ها:

سفر ، شمس تبریزی ، شمس پرنده ، نگاره های سفر