نقش دیوان بین المللی دادگستری در حل و فصل اختلافات مرزی میان کشورها

به عنوان بالاترین مرجع قضایی سازمان ملل متحد، نقش محوری دیوان بین المللی دادگستری (ICJ) تعیین کننده ای در حل و فصل اختلافات بین المللی ایفا می کند. یکی از مهم ترین حوزه های فعالیت، دیوان رسیدگی به دعاوی مرتبط با اختلافات مرزی و ارضی میان دولت ها است. این اختلافات که می توانند ریشه در تاریخ، فرهنگ، منابع طبیعی یا قراردادهای پیشین داشته باشند همواره تهدیدی برای ثبات و امنیت بین المللی محسوب می شوند. دیوان با استناد به منابع حقوقی متعدد شامل معاهدات بین المللی، حقوق عرفی و رویه قضایی پیشین اقدام به تبیین معیارها و اصولی می کند که مرزها را به صورت قانونی و قابل پذیرش برای تمام طرف ها مشخص می سازد. در این مقاله با بررسی پرونده های مهمی همچون اختلاف مرزی بین بورکینافاسو و مالی (۱۹۸۶)، نیجر و بنین (۲۰۰۵)، و نیکاراگوئه و کلمبیا (۲۰۱۲) نقش دیوان در تثبیت مرزها و کاهش تنش های سیاسی و نظامی تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که دیوان با پیروی از اصول انصاف، احترام به حاکمیت دولت ها و توسعه رویه های حقوقی بین المللی توانسته است جایگاهی محکم در نظام حقوق بین الملل به دست آورد و به عنوان مرجع بی طرف و معتبر در حل اختلافات مرزی عمل نماید. همچنین مقاله به چالش های مرتبط با اجرای آرای دیوان و محدودیت های عملی در شرایط سیاسی خاص می پردازد و ضرورت تقویت ضمانت های اجرایی را مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

دیوان بین المللی دادگستری ، اختلافات مرزی ، حقوق بین الملل ، حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات