بررسی تاثیر یادگیری خودراهبر بر خودکارآمدی با توجه به نقش تعدیل کننده تاب آوری شغلی در بین معلمان منطقه سندرک

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر یادگیری خودراهبر بر خودکارآمدی با توجه به نقش تعدیل کننده تاب آوری شغلی در بین معلمان منطقه سندرک انجام شده است. روش پژوهش از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان منطقه سندرک که ۵۰۹ نفر می باشد از جامعه گفته شده نمونه ای به حجم ۲۱۹ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و از طریق سه پرسشنامه یادگیری خودراهبر، خودکارآمدی و تاب آوری شغلی اطلاعات مربوط به آنها جمع آوری گردید. پس از آن در آمار استنباطی از مدل سازی معادلات ساختاری روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) با کمک نرم افزار SmartPLS فرضیات تحقیق مورد سنجش قرار گرفتند. یافته های تحقیق نشان دادند که بین یادگیری خودراهبر بر خودکارآمدی با توجه به نقش تعدیل کننده تاب آوری شغلی در بین معلمان منطقه سندرک تاثیر معناداری وجود دارد. و در پایان بر اساس نتایج تحقیق پیشنهاداتی ارائه گردید. و سطح معناداری آن (۰,۰۵>P) می باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودراهبر ، خودکارآمدی ، تاب آوری شغلی ، معلمان ، منطقه سندرک