بررسی عوامل زمینه ساز اختلالات یادگیری در کودکان

اختلالات یادگیری از جمله مشکلات شایع در میان کودکان سنین مدرسه است که می تواند روند طبیعی رشد تحصیلی، شناختی و هیجانی آن ها را تحت تاثیر قرار دهد. ساموئل کرک در سال ۱۹۶۳ برای کودکانی که تا آن زمان به عنوان آسیب خفیف مغزی، کندآموز یا ناتوان ادراکی نامگذاری شدند، اصطلاح ناتوانی یادگیری را پیشنهاد نمود. این اختلالات علی رغم وجود هوش طبیعی یا حتی بالاتر از میانگین، باعث افت عملکرد تحصیلی در زمینه هایی مانند خواندن، نوشتن و ریاضیات می شوند. پژوهش ها نشان داده اند که منشا اختلالات یادگیری چندعاملی است و در نتیجه ی تعامل میان عوامل زیستی، شناختی، خانوادگی، آموزشی و محیطی شکل می گیرد. از مهم ترین عوامل زیستی می توان به تفاوت های عصب شناختی، سابقه خانوادگی و ژنتیکی، و آسیب های دوران بارداری و زایمان اشاره کرد. در حوزه شناختی، نارسایی در پردازش شنیداری، توجه و حافظه کاری از عوامل موثر بر بروز اختلالات یادگیری محسوب می شوند. همچنین، سبک های فرزندپروری نامناسب، کمبود حمایت عاطفی والدین، شرایط اقتصادی–اجتماعی نامطلوب، و کیفیت پایین آموزش در مدارس نیز از جمله عوامل محیطی و خانوادگی مهم در ایجاد یا تشدید این اختلالات هستند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل ابعاد مختلف عوامل زمینه ساز اختلالات یادگیری در کودکان با تاکید بر نقش تعامل میان عوامل زیستی و محیطی است. درک دقیق تر از این عوامل می تواند به شناسایی زودهنگام، پیشگیری موثر و طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی متناسب با نیازهای هر کودک کمک کند.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، کودکان ، عوامل زمینه ساز