پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس مکانیزم های دفاعی و قدرت ایگو

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس مکانیزم های دفاعی و قدرت ایگو در زوجین انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین مراجعه کننده به کلینیک های شهرستان کاشان در سال ۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۵۰ نفر به عنوان انتخاب شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه قدرت ایگو (استروم و همکاران، ۱۹۹۷)، صمیمیت زناشویی (تامپسون و واکر، ۱۹۸۳) و پرسشنامه سبک های دفاعی (آندرز و همکاران، ۱۹۹۸) استفاده شد. داده های گردآوری شده به کمک روش آماری توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام) تحلیل شدند. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین صمیمیت زناشویی با نمره کل قدرت ایگو و مولفه های آن همبستگی مثبت و معناداری در سطح (۰۰۱/۰) وجود دارد. همچنین بین صمیمیت زناشویی با مکانیزم دفاعی رشد یافته همبستگی مثبت و معناداری در سطح (۰۰۹/۰) وجود دارد. بین مکانیزم روان آزرده و صمیمیت زناشویی همبستگی منفی و معناداری در سطح (۰۱۲/۰) وجود دارد و بین مکانیزم رشدنیافته با صمیمیت زناشویی همبستگی معناداری مشاهده نشد. و در نهایت بین صمیمیت زناشویی با مولفه دلبستگی ناایمن و بی کفایتی اجتماعی همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین صمیمیت زناشویی با سایر مولفه ها همبستگی معناداری مشاهده نشد و مکانیزم دفاعی روان آزرده بیشترین سهم را در پیش بینی صمیمت زناشویی دارد. با توجه به این نتایج می توان گفت که توانمندی ایگو، مکانیزم دفاعی روان آزرده و مکانیزم دفاعی رشد یافته توان پیش بینی صمیمیت زناشویی را دارند.

کلیدواژه ها:

توانمندی ایگو ، مکانیسم های دفاعی ، صمیمت زناشویی