تاثیر اضطراب و شیفت های کاری در کیفیت خواب و سلامت روانی و عملکرد پرسنل بهداشت و درمان

اضطراب به عنوان یکی از چالش های عمده روانی، تاثیرات قابل توجهی بر عملکرد شغلی و کیفیت خواب کارکنان بهداشت و درمان دارد. این مقاله با هدف بررسی ارتباط بین اضطراب، کیفیت خواب و کارایی شغلی در این گروه انجام شده است. این مطالعه از شیوه مروری و کتابخانه ای برای کسب اطلاعات پژوهشی و از شیوه تحلیل محتوا برای تحلیل اطلاعات کسب شده استفاده کرده است. با توجه به بررسی های انجام شده نتایج نشان داد که سطوح بالای اضطراب به طور معناداری با کاهش کیفیت خواب و افت عملکرد شغلی مرتبط است. چرا که کارکنانی که دچار اضطراب بیشتری بودند، در انجام وظایف شغلی خود دارای مشکلات بیشتری در تصمیم گیری و تمرکز بودند. این یافته ها به ویژه در محیط های پرتنش مانند بیمارستان ها حائز اهمیت است. همچنین نتایج این پژوهش نشان دهنده ضرورت توجه به سلامت روانی کارکنان بهداشت و درمان و طراحی مداخلات موثر برای کاهش اضطراب و بهبود کیفیت خواب است. مداخلاتی نظیر آموزش مهارت های مدیریت استرس و ایجاد محیط های کاری حمایت گر می توانند به بهبود عملکرد شغلی و کیفیت خدمات ارائه شده کمک کنند. و با توجه به تاثیرات منفی اضطراب بر کیفیت خواب و عملکرد شغلی، ضروری است که مدیران و سیاست گذاران بهداشت و درمان استراتژی های موثری برای مدیریت اضطراب و ارتقاء سلامت روان کارکنان به کار گیرند. این اقدامات نه تنها به بهبود کیفیت زندگی کاری کارکنان کمک می کند، بلکه به ارتقاء کیفیت مراقبت از بیماران نیز منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، کیفیت خواب ، عملکرد شغلی ، کارکنان بهداشت و درمان ، مداخلات روان شناختی