برسی فقهی-حقوقی شبیه سازی انسان از دیدگاه مذاهب

بررسی فقهی-حقوقی شبیه سازی انسان از منظر مذاهب خمسه اسلامی (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و اثنی عشری) به عنوان یکی از چالش های معاصر در علم و فناوری، دارای جنبه های پیچیده و متنوعی است. این موضوع در چند دهه اخیر توجه ویژه ای را به خود جلب کرده و به مباحث دینی، اخلاقی، و حقوقی پرداخته است. شبیه سازی به عنوان یکی از روش های علمی در بیوتکنولوژی، امکانات جدیدی را در زمینه های پزشکی و تحقیقاتی به وجود آورد، اما در عین حال نگرانی های جدی درباره حیثیت انسانی، حق حیات، و اخلاقیات مرتبط با آن به وجود آورده است.این پژوهش به تبیین نظرات و تاکتیک های فقهی و حقوقی مختلف مذهبی در رابطه با شبیه سازی انسان می پردازد. از یک سو، برخی از فقها با تاکید بر حفاظت از کرامت انسانی و حقوق فطری انسان، به طور کلی شبیه سازی انسان را غیرمجاز می دانند. از سوی دیگر، برخی دیگر با ترتیب دادن شرایط و ضوابط خاص، امکان بهره برداری از شبیه سازی را در موارد مشخص پزشکی، مانند درمان بیماری های ژنتیکی یا ناباروری، مورد تاکید قرار می دهند.این تحقیق با تمرکز بر مفاهیم اسلامی، اصول اخلاقی و مبانی فقهی مذاهب خمسه، تلاش می کند تا تحلیلی جامع از موضع گیری هر یک از این مذاهب نسبت به موضوع شبیه سازی انسان ارائه کند و در نهایت به یک نتیجه گیری فراگیر در این زمینه بپردازد.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی انسان ، مذاهب خمسه ، فقه اسلامی ، اخلاق زیستی ، حقوق بشر