رگرسیون چندکی متغیر ابزاری با رویکرد حداقل فاصله و کاربرد آن در تحلیل داده های هزینه و درآمد خانوار ایرانی

یکی از رایج ترین مدل های آماری برای بررسی روابط بین متغیرهای یک مطالعه علمی مدل های رگرسیون خطی مبتنی بر میانگین متغیر پاسخ است که بر پایه پذیره هایی مانند نرمال بودن توزیع خطا و ناهمبسته بودن متغیرهای تبیینی و خطای مدل بنا می شود. در صورت انحراف از پذیره نرمال بودن مولفه خطا، مدل رگرسیون چندکی به دلیل نیرومندبودن در برابر داده های دورافتاده، جایگزین مناسبی است. همچنین، در مواجهه با مشکل درون زایی ناشی از برقرار نبودن پذیره ناهمبسته بودن متغیر تبیینی و خطای مدل، استفاده از متغیرهای ابزاری ضروری است. از طرفی، روش حداقل فاصله که با کمینه کردن فاصله بین توزیع های مشاهده شده و برآورد متناظر آن پارامترها را برآورد می کند، ابزاری قدرتمند برای برازش مدل ها است.مقاله حاضر، روش ترکیبی رگرسیون چندکی متغیر ابزاری با حداقل فاصله را تشریح و جزئیات نظری مرتبط با آن را توضیح می دهد. همچنین، با استفاده از داده های هزینه و درآمد خانوارهای ایرانی در سال ۱۴۰۲، این روش با روش مرسوم رگرسیون چندکی مقایسه و توانایی آن در کنترل درون زایی و آشکارسازی ناهمگنی تشریح می شود.