از پاداش تا تثبیت حافظه: یک مرور سیستماتیک سازوکارهای دوپامینی در یادگیری مبتنی بر بازی وارسازی آموزشی

مقدمه: بازی وارسازی به عنوان یک راهبرد نوین برای افزایش انگیزش و اثربخشی در آموزش پزشکی مطرح شده است. با این حال، مبانی عصب شناختی که اثربخشی آن را تبیین می کنند، کمتر مورد واکاوی قرار گرفته اند. این مقاله مروری روایتی با هدف تبیین سازوکارهای دوپامینرژیک در یادگیری مبتنی بر بازی وارسازی و ارتباط آن با تثبیت حافظه تدوین شده است. روش بررسی: در این مطالعه مروری سیستماتیک، پایگاه های اطلاعاتی PubMed, Scopus, Web of Science, SID,Irandoc و Magiran با استفاده از کلیدواژه هایی نظیر "بازی وارسازی"، "دوپامین"، "تثبیت حافظه"، "خطای پیش بینی پاداش" و "آموزش پزشکی" برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ جستجو شدند. مقالات منتخب پس از غربالگری، به صورت کیفی سنتز و تحلیل شدند. نتایج: یافته ها نشان می دهد سیگنال دوپامینرژیک خطای پیش بینی پاداش، یادگیری را هدایت می کند. آزادسازی دوپامین در پاسخ به پاداش های غیرمنتظره، با فعال سازی حلقه هیپوکامپ-مرکز پاداش، فرآیند تثبیت حافظه را تقویت می کند. عناصر بازی وارسازی با مهندسی این سیگنال های دوپامینرژیک خطای پیش بینی پاداش مثبت، سیستم پاداش مغز را برای تقویت رفتار یادگیری به کار می گیرند. نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود که بازی وارسازی صرفا یک ابزار افزایش جذابیت نیست، بلکه یک مداخله گر شناختی است که با بهره گیری از سازوکارهای عصبی پاداش، به طور مستقیم بر یادگیری و حافظه تاثیر می گذارد. طراحان آموزش پزشکی باید از رویکردهای سطحی فراتر رفته و با تمرکز بر اصول علوم اعصاب، به ویژه ایجاد عدم قطعیت و شگفتی در ارائه پاداش، به بهینه سازی فرآیندهای یادگیری بپردازند.

کلیدواژه ها:

Gamification ، Dopamine ، Memory Consolidation ، Reward Prediction Error ، Medical Education. ، بازی وارسازی ، دوپامین ، تثبیت حافظه ، خطای پیش بینی پاداش ، آموزش پزشکی