شناسایی متغیرهای کلیدی و سناریوهای حکمروایی هوشمند شهر تهران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 46

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_UREP-6-2_012

تاریخ نمایه سازی: 7 دی 1404

چکیده مقاله:

مقدمهشهرهای معاصر به دلیل رشد سریع و بی برنامه با چالش هایی نظیر آلودگی هوا، ترافیک، ساخت وسازهای غیررسمی و هزینه های بالای زندگی مواجه شده اند؛ در پاسخ، بسیاری از دولت های محلی در جهان به سیاست ها و برنامه های «شهر هوشمند» روی آورده اند.ظهور شهرهای هوشمند که از هم گرایی فناوری های پیشرفته اطلاعات و ارتباطات نشئت می گیرد، فرصت ها و راه حل های متعددی برای مواجهه با مسائل شهری مدرن فراهم کرده است. شهر هوشمند به عنوان الگویی فناوری محور، ظرفیت قابل توجهی برای مقابله با مشکلات زیست محیطی، ارتقای بهره وری، توسعه اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی دارد و از همین رو، مورد توجه دولت ها، شهرداری ها، دانشگاه ها و رسانه ها قرار گرفته است. در این میان، «حکمروایی هوشمند» به عنوان یکی از ابعاد بنیادین و پیشران در تحقق شهر هوشمند، نقش کلیدی در سازماندهی و هماهنگی ذی نفعان و فعال سازی سایر ابعاد توسعه هوشمند ایفا می کند، چراکه تحقق شهر هوشمند فقط وابسته به نوآوری های فناورانه نیست، بلکه به حکمروایی هوشمند به عنوان سازوکار کلیدی برای توسعه سایر ابعاد شهری نیاز دارد. در تهران با وجود علاقه فزاینده به فرایندهای حکمروایی هوشمند در سطوح محلی و ملی، بهره برداری کامل و بهینه از ظرفیت های تحول آفرین این رویکرد هنوز تحقق نیافته است. بر همین اساس، هدف اصلی این تحقیق با استفاده از رویکرد آینده پژوهی شناسایی متغیرهای کلیدی تاثیرگذار بر حکمروایی هوشمند شهر تهران و آینده های احتمالی (سناریوها) در این زمینه است. بدیهی است پاسخ به این سوالات می‎تواند برای پیشبرد و تحقق حکمروایی هوشمند شهر تهران در آینده موثر واقع شود.مواد و روش هامقاله حاضر به لحاظ ماهیتی، توصیفی تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی است که داده ها و اطلاعات مورد نیاز آن با بهره گیری از روش های آینده پژوهی و از طریق پرسش نامه ها و مصاحبه های تخصصی با کارشناسان و متخصصان حوزه مدیریت شهری و علوم مرتبط جمع آوری شده است. در این پژوهش، برای شناسایی و تحلیل متغیرهای موثر بر حکمروایی هوشمند شهر تهران از چارچوب تحلیلی PESTEL بهره گرفته شده که عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناوری، زیست محیطی و حقوقی را پوشش می دهد.همچنین، تحلیل ساختاری با استفاده از نرم افزار Micmac برای بررسی روابط و وابستگی های متغیرهای کلیدی و تعیین متغیرهای اصلی انجام شده است. در نهایت، توسعه سناریوها با استفاده از روش ارزیابی اثرات متقابل انجام شده است.یافته هاابتدا نوزده متغیر در ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناوری، حقوقی و زیست محیطی شناسایی شدند. در نتیجه تحلیل ساختاری، تمرکز به چهار متغیر کلیدی با بیشترین تاثیرگذاری شامل رویکرد حکمروایی (از بالا به پایین در مقابل از پایین به بالا)، ظرفیت تامین مالی، آمادگی زیرساخت و فناوری و شفافیت و داده باز محدود شد. بر اساس این بینش ها، چهار سناریوی متمایز برای حکمروایی هوشمند تهران تا سال ۲۰۵۰ تدوین شد: (۱) آتلانتیس هوشمند آینده ای شفاف و مبتنی بر نوآوری که با داده های باز، حکمروایی مشارکتی و ثبات مالی مشخص می شود؛ (۲) آتلانتیس پایدار روایت یک شهر هوشمند پایدار با حکمروایی هیبریدی؛ (۳) آتلانتیس در بحران شهر با حکمروایی متمرکز، نوآوری محدود و افزایش تنش های اجتماعی و (۴) آتلانتیس منزوی – تهران را با حکمروایی متمرکز، و پسرفت فناوری و اقتصادی و عدم پیشرفت به سمت اهداف شهر هوشمند را ترسیم می کند.نتیجه گیریاین پژوهش با تحلیل آینده نگر حکمروایی هوشمند در تهران، بر مبنای چارچوب PESTEL، رویکردهای تحلیل ساختاری و سناریونویسی، به شناسایی عوامل کلیدی تاثیرگذار بر مسیر تحول شهر هوشمند پرداخته است. این مطالعه رویکرد حکمروایی را به عنوان یک عامل تعیین کننده محوری در موفقیت حکمروایی هوشمند تایید می کند و بر ضرورت تکامل از مدل های متمرکز و از بالا به پایین به سمت چارچوب های مشارکتی فراگیرتر و تقویت متقابل بین شفافیت، داده های باز و اعتماد شهروندان به عنوان یک اصل اساسی برای حکمروایی هوشمند تاکید می کند. همچنین، علی رغم شناخت جهانی نسبت به حکمروایی مشارکتی، پیاده سازی این مدل ها در بسترهای نوظهور همچون تهران با موانع بومی سیاسی، اقتصادی و نهادی مواجه است. مطابق با تحقیقات قبلی در مورد شهرهای هوشمند در اقتصادهای نوظهور، یافته ها بر چالش های مالی و زیرساختی به عنوان محدودیت های اساسی که تهران باید به آن ها بپردازد، تاکید می کنند. به خلاف مدل های ایده آل موجود که برای بافت های شهری پیشرفته توسعه یافته اند، این تحقیق درک حساس به بافت متناسب با واقعیت های اجتماعی - سیاسی تهران ارائه می دهد. آینده حکمروایی هوشمند تهران نه تنها به نوآوری های فناوری، بلکه به اصلاحات ساختاری، همکاری چندجانبه ذی نفعان و سیاست گذاری تطبیقی نیز وابسته است. در نهایت، در این تحقیق برای کشف مسیرهای بالقوه آینده، با استفاده از روش تحلیل تاثیر متقابل و بر اساس متغیرهای کلیدی ۴ سناریو روایت شده است. سناریوهای تدوین شده، بینش استراتژیک و ابزارهای آمادگی را در اختیار سیاست گذاران قرار می دهند تا پیچیدگی های شهری در حال تحول شهر را بهتر درک کنند. سناریوهای به دست آمده پیش بینی نیستند؛ بلکه با هدف جرقه زدن تخیل و به ذهن آمدن پیامدهای احتمالی در آینده روایت شده اند. آینده احتمالا ترکیبی از هر ۴ سناریو خواهد بود و حتما سناریوهای دیگری وجود دارد که ما در نظر نگرفته ایم. ما در عصری از تغییرات بی ثبات جهانی زندگی می کنیم. با توجه به اینکه اقتصادهای سراسر جهان در نوسان هستند و فناوری های جدید به سرعت در حال ظهور هستند، شهرها برای دستیابی به حکمروایی موثر و توسعه پایدار با چالش های بی سابقه ای مواجه اند. رویارویی با مسائلی مانند تغییرات آب وهوایی، از دست دادن تنوع زیستی و بحران های بهداشتی، به ارزیابی مجدد سیاست ها و استراتژی های برنامه ریزی شهری نیاز دارد که سیستم های شهری سازگار و احیاکننده را ارتقا می دهند. برای دستیابی حکمروایی هوشمند به پتانسیل کامل خود، اقدامات قاطع مورد نیاز است. در حالی که مسیر تحول دیجیتال فراگیر بدون موانع نیست اقدام جسورانه و استراتژیک، شکستن موانع و اولویت دادن به انعطاف پذیری و همکاری بین سازمانی می توانند شکاف بین خدمات عمومی و نیازهای درحال توسعه شهروندان را پر کند و دوره جدیدی از اعتماد و مسئولیت پذیری را تسهیل کنند. البته در نهایت حکمروایی هوشمند نه یک راه حل جادویی برای تمام مشکلات و نه شهر هوشمند تصویری آرمانی و بی نقص است، بلکه این رویکرد ابزاری است که با نقش آفرینی به عنوان یک کاتالیزور، به تغییر شکل مدیریت شهری برای توانمندسازی و بهبود خدمات جامعه کمک می کند. هدف نهایی نیز استفاده از این راهکار برای ارتقای کیفیت زندگی شهری و کاهش مشکلات و چالش های پیشروی شهرهاست. با درک این پیچیدگی ها، تهران می تواند با حرکت در مسیر شهر هوشمند با حکمروایی هوشمند در آینده خود را به عنوان یک شهر مترقی که هم به رفاه انسان و هم به سلامت محیطی پاسخ می دهد، قرار دهد. بر اساس مطالعه انجام شده توصیه می شود به سمت مدل توسعه ای که پیشرفته تر و موثرتر از مدل هایی است که تا به امروز با اقدامات بسیار پراکنده مشخص شده اند، همگرا شویم.

نویسندگان

امیر شیخی

کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

فرشاد نوریان

دانشیار گروه برنامه ریزی و مدیریت شهری، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Ahmadi Nohdani, S., Hafeznia, M. R., & Zaeri, H. (۲۰۱۲). ...
  • Alizadeh, T., & Prasad, D. (۲۰۲۴). The right to the ...
  • Breuer, J., Walravens, N., & Ballon, P. (۲۰۱۴). Beyond defining ...
  • Castelnovo, W., Misuraca, G., & Savoldelli, A. (۲۰۱۶). Smart cities ...
  • Cavada, M. (۲۰۲۲). The governance of smart cities. https://doi.org/۱۰.۱۰۰۷/۹۷۸-۳-۰۳۰-۸۷۷۴۵-۳_۲۴۹ ...
  • ESI. (۲۰۱۸). Smarter cities ۲۰۲۵ - Report. Philadelphia: ThoughtLab. ESI-ThoughtLab_Smarter-Cities-۲۰۲۵_ebook_FINAL.pdf ...
  • European Union. (۲۰۱۴). Mapping smart cities in the EU. European ...
  • Firuzpour, A., Pourezat, A. A., Ghalambar, M. A., Rezaian-Gheyebashi, A., ...
  • Gao, Z., Wang, S., & Gu, J. (۲۰۲۰). Public participation ...
  • Ghiyasi, S., Delangizan, S., & Karimi, M. Sh. (۲۰۲۳). Ranking ...
  • Gil-Garcia, J. R. (۲۰۱۲). Enacting electronic government success: An integrative ...
  • Gil-Garcia, J. R., Pardo, T. A., & Nam, T. (۲۰۱۵). ...
  • Godet, M., Durance, P. H., & Gerber, A. (۲۰۰۸). Strategic ...
  • Gholami H, Mirehei M, Javid A. Explaining the model of ...
  • Hartemink, N., & Nikander, T. (۲۰۱۶). The nature of smart ...
  • Hashemi, S. A., Rahnejat, M., Sharifzadeh, F., and Saadi, M. ...
  • Hatami, A., Sasanpour, F., Asadzadeh, H., & van Bodegom, P. ...
  • Hatami, A. (۲۰۲۰). *Future research on the realization of a ...
  • Jiang, H. (۲۰۲۱). Smart urban governance: Governing cities in the ...
  • Johnston, E., & Hansen, D. (۲۰۱۱). Design lessons for smart ...
  • Kaiser, Z. R. M. A. (۲۰۲۴). Smart governance for smart ...
  • Kumar, T. M. V. (۲۰۱۵). Smart city e-governance: Issues and ...
  • Kummitha, R. K. R. (۲۰۲۴). Smart city governance: Assessing modes ...
  • Kummitha, R. K. R. (۲۰۱۹). Smart cities and entrepreneurship: An ...
  • Lacson, J. J., Lidasan, H. S., Spay Putri Ayuningtyas, V., ...
  • Lee, J., Hancock, M., & Hu, M. C. (۲۰۱۴). Towards ...
  • Lin, Y. (۲۰۱۸). A comparison of selected Western and Chinese ...
  • Meijer, A. (۲۰۱۵). E-governance innovation: Barriers and strategies. Government Information ...
  • Meijer, A., & Bolívar, M. P. R. (۲۰۱۶). Governing the ...
  • Mills, D. E., Izadgoshasb, I., & Pudney, S. G. (۲۰۲۱). ...
  • Mohseni, H. (۲۰۲۱). Public engagement and smart city definitions: A ...
  • Nam, T., & Pardo, T. A. (۲۰۱۱). Smart city as ...
  • Nenciu, G. (۲۰۱۶). Exploring the value enabled by big open ...
  • Noori, N., Jong, W. M., & Hoppe, T. (۲۰۲۰). Towards ...
  • Ojo, A., Curry, E., & Zeleti, F. A. (۲۰۱۵). A ...
  • Ooms, W., Caniëls, M. C. J., Roijakkers, N., et al. ...
  • Rocco, R. (۲۰۱۲). Issues of governance in spatial planning. TU ...
  • Roohi, P. (۲۰۲۲). Experiences in ICT governance in metropolitan municipalities, ...
  • Ruhlandt, R. W. S. (۲۰۱۸). The governance of smart cities: ...
  • Secretariat and Center of Smart Tehran. (۲۰۱۶). Local strategic document ...
  • Scholl, H. J., & Scholl, M. C. (۲۰۱۴). Smart governance: ...
  • Shahbazin, S. (۲۰۲۴). Collection and analysis of migration data in ...
  • Shu, Y., Deng, N., Wu, Y., Bao, S., & Bie, ...
  • Tan, S. Y., & Taeihagh, A. (۲۰۲۰). Smart city governance ...
  • Tomor, Z., Przeybilovicz, E., & Leleux, C. (۲۰۲۱). Smart governance ...
  • Tori, S., Boveldt, G. T., & Keseru, I. (۲۰۲۳). Building ...
  • United Cities and Local Governments (UCLG). (۲۰۱۹). Smart cities study: ...
  • United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat). (۲۰۲۲). Global review of ...
  • Van Dijk, M. P., Edelenbos, J., & Van Rooijen, K. ...
  • Wang, Z. (۲۰۲۴). Road to human-centric smart city governance in ...
  • Weimer-Jehle, W. (۲۰۰۶). Cross-impact balances: A system-theoretical approach to cross-impact ...
  • Zali, N., Soltani, A., Najafi, P., et al. (۲۰۲۴). Digital ...
  • نمایش کامل مراجع